Duursportpassie

Enthousiasmerende, motiverende blog over duursporten

Pijntjes

1 reactie

Hardlopers die een serieuze blessure hebben gehad, zullen het herkennen. Die blessure blijft een achilleshiel. Overbelasting en / of omstandigheden die lijken op de omstandigheden die de blessure hebben veroorzaakt, doen je die oude blessure weer voelen. Ai, als ie maar niet weer de kop op steekt …

Ik moet een jaar of 10 zijn geweest. Samen met mijn vader liep ik de ´Strand zesdaagse´. In zes dagen van Hoek van Holland naar Den Helder wandelen, over het strand. Heerlijk, strand, zee, die geur, de wind. En lekker wandelen. Maar de gevolgen van deze tocht voel ik nog regelmatig tijdens en na een flinke duurloop.

Voor een jochie van 10 is het natuurlijk fantastisch om zo´n tocht met je vader te maken. Rugzak om, ´s-nachts slapen in een tent, een geweldig avontuur! Maar niet helemaal. Tegen de tijd dat we bij IJmuiden waren, moest ik noodgedwongen opgeven. Met een enkel als een voetbal. Het strand is namelijk niet vlak. Je loopt dus uren achter elkaar op een schuine ondergrond. Dat heeft mijn rechter enkel verknald. Trein naar huis.

Vandaag de dag, bijna 28 jaar later, moet ik bij sommige duurlopen nog wel eens terug denken aan die wandeltocht. Zoals gisteren, toen we tijdens een duurloop kilometers over een schuin fietspad liepen. Op die momenten speelt die enkel weer op. Gelukkig kon ik gisteren uitwijken naar een parallel gelegen onverhard pad. Had dat niet gekund, dan had ik nu waarschijnlijk nog steeds mijn enkel gevoeld.

Ook mijn rechtervoet is een zorgenkindje. Tijdens de voorbereiding op Rotterdam in 2004 bleek mijn ‘duurlooptax’ ongeveer op 30 km te liggen. Want tijdens de eerste duurloop die deze grens overschreed, kon ik opeens niet meer op die voet staan van de pijn. Laat staan lopen. Een gruwelijk pijn tussen mijn hak en het botje in het midden aan de buitenkant van de rechtervoet. Gelukkig was ik dicht bij huis, maar het was al met al nog een eind hinkelen.

De eerste trainingen na dit debacle duurden niet langer dan een minuut. Dan schoot die pijn er weer in. Het heeft me zeker een jaar gekost om weer pijnvrij te kunnen lopen.

En ook dit pijntje steekt af en toe brutaal de kop op. Toen ik net nieuwe loopschoenen had, maar net als die enkel, ook gisteren. Tijdens een toch niet belachelijk lange duurloop van 17 km. En ik voel het nog steeds irriteren. Het zal toch niet weer de kop op steken? Ik houd mijn hart vast.

Auteur: Teun Klos

Ik loop, fiets, zwem, zit op de mountainbike en geniet hier met volle teugen van. Zo ook als ik anderen zie sporten. Dat is waarop ik ook graag mijn ervaringen deel. Om te enthousiasmeren, te motiveren, want iedereen zou van duursporten moeten kunnen genieten.

One thought on “Pijntjes

  1. Op schuin aflopende paden, of op het strand heb ik dit met mijn lies. Ik probeer dan ook altijd op een zo vlak mogelijke ondergrond te lopen en bij stratenlopen wissel ik af met de linker- en rechterhelft, of ik loop in het midden.

    Hopelijk wordt het bij jou niet erger, maar juist veel minder. Lopen is te leuk om te moeten laten vanwege blessures 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s